Венаи чаҳор охшиҷро ба дуруст
وین چهار آخشیج را به درست
Чун падед омад имтизоҷӣ раст
چون پدید آمد امتزاجی رست
Нафаси рўиндаҳи ром эшон шуд
نفس روینده رام ایشان شد
Ҷунбиши рости кор эшон шуд
جنبش راست کار ایشان شد
Шуғли ин нафасро ба табъии рост
شغل این نفس را به طبعی راست
Ҳашт қӯт ба ходимӣ бархест
هشت قوت به خادمی برخاست
Қӯти ҷазбу қӯти имсок
قوت جذب و قوت امساک
Қӯти ҳазму дафъ , бишинав пок
قوت هضم و دفع، بشنو پاک
Ғозиаҳ , наУмия , муваллидаи ҳам
غاذیه، نامیه، مولده هم
Гашта бо қӯти мусаввараи зм
گشته با قوت مصوره ضم
Пас табиат ба нақши бандии даст
پس طبیعت به نقش بندی دست
Бар ду нақш аз ҳазор гӯна бибаст
بر دو نقش از هزار گونه ببست
Шуд ба саҳро ӯ кӯҳ бар , ҷои танг
شد به صحرا او کوه بر، جا تنگ
Аз гулу ёсамини рангоранг
از گل و یاسمین رنگارنگ
Муддатӣ сабз шуд наботу баланд
مدتی سبز شد نبات و بلند
Зард шуд баъд аз он ва тухм афганд
زرد شد بعد از آن و تخم افگند
Тогар ӯ з ихтилоф гардад суст
تا گر او ز اختلاف گردد سست
Мисли ӯ аз замин тавонад раст
مثل او از زمین تواند رست
Чун ки зоил шуд ихтилофи мзиҷ
چون که زایل شد اختلاف مزیج
Шаҷар оҳанг нашав карду басӣҷ
شجر آهنگ نشو کرد و بسیج
Гашти рўиндаҳи гӯнаи гӯнаи дарахт
گشت روینده گونه گونه درخت
Бе бару миваи дору нозуку сахт
بی بر و میوهدار و نازک و سخت
Обаш аз бех шуд равони сӯии шох
آبش از بیخ شد روان سوی شاخ
Шоху баргаши дарози гашту фарох
شاخ و برگش دراز گشت و فراخ
Обхўри беху шоху хораши гашт
آبخور بیخ و شاخ و خارش گشت
Ва он дигар ҷумлаи баргу бориши гашт
و آن دگر جمله برگ و بارش گشت
Борҳоро нгоҳдошт ба барг
بارها را نگاهداشت به برگ
зи абру борону барфу боди тагарг
ز ابر و باران و برف و باد تگرگ
Ва ончӣ бебор буду каҷи рӯи гашт
و آنچه بیبار بود و کجرو گشت
Сохтндш ба бешаҳо ангушт
ساختندش به بیشهها انگشت
Ва ончӣ аз мива буд бар ваии бор
و آنچه از میوه بود بر وی بار
Доманаш пок шуд зи сангу зи хор
دامنش پاک شد ز سنگ و ز خار
Парвариш диду сар баландӣ ёфт
پرورش دید و سر بلندی یافت
Дар чамани ном арҷмандӣ ёфт
در چمن نام ارجمندی یافت
Чун з қисмат гирифт растани баҳр
چون ز قسمت گرفت رستن بهر
ё ғизо буд , ё даво , ё заҳр
یا غذا بود، یا دوا، یا زهر