Магар бо мо сари ёрии надорӣ ?
مگر با ما سر یاری نداری؟
Ки моро дар машаққат мегузорӣ ?
که ما را در مشقت میگذاری؟
Чаро дар рух кашидӣ пардаи ноз ?
چرا در رخ کشیدی پردهٔ ناز؟
Макун , каз парда берун уфтадат роз
مکن، کز پرده بیرون افتدت راز
Ту рух дар парда пинҳон карда то чанд ?
تو رخ در پرده پنهان کرده تا چند؟
Ман аз берун чу нақши парда то чанд ?
من از بیرون چو نقش پرده تا چند؟
Ту андари пардае бо ғмгсорон
تو اندر پرده ای با غمگساران
Ман аз берун чу нақши пардаи дорон
من از بیرون چو نقش پرده داران
На икдми дил ҷудо мегардад аз ту
نه یکدم دل جدا میگردد از تو
На коми дил раво мегардад аз ту
نه کام دل روا میگردد از تو
Чаҳ мехоҳӣ аз он ороми рафта ?
چه میخواهی از آن آرام رفته؟
Ба ишқи андари ҷаҳонаши номи рафта
به عشق اندر جهانش نام رفته
Бҳл , то соъатӣ ҳмрозт оем
بهل، تا ساعتی همرازت آیم
Ки рӯзии ҳам ба корӣ бозат оем
که روزی هم به کاری بازت آیم
Чаҳ бошадгар дилӣ хӯн шуд ? ҷигар чист
چه باشد گر دلی خون شد؟ جگر چیست
Ман аз ҷони ҳам нмитрсм , дигар чист ?
من از جان هم نمیترسم، دگر چیست؟
зи дарди меҳнату андӯҳу хорӣ
ز درد محنت و اندوه و خواری
Нмитрсм , биовар то : чаҳ дорӣ ?
نمیترسم، بیاور تا: چه داری؟
Ба теғ аз кори ишқат бар нигарадам
به تیغ از کار عشقت بر نگردم
Вагар бар гирдам аз ишқат на мардум
و گر بر گردم از عشقت نه مردم
Натарсам , гар шавам дар ошиқии фош
نترسم، گر شوم در عاشقی فاش
Ва гар бошад балое низ , гӯ : бош !
و گر باشد بلایی نیز، گو: باش!
Ғамат ,гар бардаади рӯзӣ ба бодам
غمت، گر بردهد روزی به بادم
Чунон донам ки аз модари нзодм
چنان دانم که از مادر نزادم
Чу шуд фош , ин ҳикоятро чаҳ пӯшам ?
چو شد فاش، این حکایت را چه پوشم؟
Барорам даст ва бо меҳрат бакӯшам
برآرم دست و با مهرت بکوشم
Ту хоҳӣ ҷавр кун , хоҳии маломат
تو خواهی جور کن، خواهی ملامت
Ки ман таркат нагӯям то қиёмат
که من ترکت نگویم تا قیامت
Маро маҳрӯм нагузорӣ , чу доне
مرا محروم نگذاری، چو دانی
Ки ёрии собитам дар меҳрбонӣ
که یاری ثابتم در مهربانی
Нагӯям : зон даҳани қандии бмни бахш
نگویم: زان دهن قندی بمن بخش
зи зулфи худ камари бандии бмни бахш
ز زلف خود کمر بندی بمن بخش
Ба гул чидан намеоем ба боғат
به گل چیدن نمیآیم به باغت
Бҳл , каз даври мибинми чароғат
بهل، کز دور میبینم چراغت
Нмихўоҳӣ ки паҳлавӣ ту бошам ?
نمیخواهی که پهلوی تو باشم؟
Раҳо кун , то саги кӯй ту бошам
رها کن، تا سگ کوی تو باشم
Прирўё , манам девонаи ту
پریرویا، منم دیوانهٔ تو
Ту шамъӣ ва манам парвонаи ту
تو شمعی و منم پروانهٔ تو
Маро кардӣ парешон ва ту ҷамъӣ
مرا کردی پریشان و تو جمعی
Дилат бар мо нмисўзд чу шамъӣ
دلت بر ما نمیسوزد چو شمعی
Манам бихўобу ором ва ту сокин
منم بیخواب و آرام و تو ساکن
Ҳамеи нолами зи ҳиҷронати валикин
همی نالم ز هجرانت ولیکن