Чу он ширини сухани ин нома бар хонд
چو آن شیرین سخن این نامه بر خواند
Дар он бечорагӣ кардан фурӯ монад
در آن بیچارگی کردن فرو ماند
Ба нангу номи худ лухтӣ назар кард
به ننگ و نام خود لختی نظر کرد
Суханҳоӣ , ки буд , аз дил бадар кард
سخنهایی، که بود، از دل بدر کرد
Ғурури ҳасан буд андари сар ӯ
غرور حسن بود اندر سر او
намешуд роми табъи кофар ӯ
نمیشد رام طبع کافر او