Машав ошиқ , ки ҷонатро бисӯзад

مشو عاشق، که جانت را بسوزد

Ғами ишқи устихонатро бисӯзад

غم عشق استخوانت را بسوزد

Ту оташ мезанӣ дар хирмани хеш

تو آتش میزنی در خرمن خویش

Ндонӣ ин ва онатро бисӯзад

ندانی این و آنت را بسوزد

Махӯр хубони оташи хуйро ғам

مخور خوبان آتش خوی را غم

Ки рӯзии хони вмонтро бисӯзад

که روزی خان ومانت را بسوزد

зи дидаи ашки хӯн чандин маборон

ز دیده اشک خون چندین مباران

Ки тарсами дидагонатро бисӯзад

که ترسم دیدگانت را بسوزد

Чаҳ суди онгоҳи пинҳон кардани ишқ

چه سود آنگاه پنهان کردن عشق

Ки пайдо ва наҳантро бисӯзад ?

که پیدا و نهانت را بسوزد؟

зи лаълами чошнии ҷустӣ ба бӯса

ز لعلم چاشنی جستی به بوسه

Нтрсидии даҳонатро бисӯзад ?

نترسیدی دهانت را بسوزد؟

Мабар номи ман , ар на бо рухи хеш

مبر نام من، ار نه با رخ خویش

Бигӯям то : забонатро бисӯзад

بگویم تا: زبانت را بسوزد

Агар ҳиҷрами вуҷӯдатро бакоҳад

اگر هجرم وجودت را بکاهد

Вагар меҳрами равонатро бисӯзад

وگر مهرم روانت را بسوزد