Зиҳӣ , савдои ман гум карда науммат
زهی، سودای من گم کرده نامت
Бсўзонми бад-ӣни савдои хомат
بسوزانم بدین سودای خامت
Нагӯйӣ : кин чаҳ савдоӣ маҳоласт ?
نگویی: کین چه سودای محالست؟
Нмидонм : дигар бори ин чаҳ ҳоласт ?
نمیدانم: دگر بار این چه حالست؟
На бар андозаи худ коми ҷустӣ
نه بر اندازهٔ خود کام جستی
Бурун аз пояи худ номи ҷустӣ
برون از پایهٔ خود نام جستی
Мтози андари пай чун ман шикорӣ
متاز اندر پی چون من شکاری
Ки ин карт намеояд ба корӣ
که این کارت نمیآید به کاری
Паии он оҳӯии ваҳшӣ чаҳ ронӣ ?
پی آن آهوی وحشی چه رانی؟
Кигар чашмӣ биҷунбанд наМонӣ
که گر چشمی بجنباند نمانی
Машав дар тоб , агар зулфами турои кишт
مشو در تاب، اگر زلفم ترا کشت
Дирафшаст ин , чаро бар ваии зании мушт ?
درفشست این، چرا بر وی زنی مشت؟
зи лаъли ман ҳикоят кардан аз чист ?
ز لعل من حکایت کردن از چیست؟
Баҳри ҷои ин шикояти бурдан аз чист ?
بهر جا این شکایت بردن از چیست؟
Ту пеш аз ҷуръаи ман маст будӣ
تو پیش از جرعهٔ من مست بودی
Марои нодидаи худ зон даст будӣ
مرا نادیده خود زان دست بودی
Бихӯрадӣ ангабин дар таб наоне
بخوردی انگبین در تب نهانی
зи шукр чун ҷинояти мистонӣ ?
ز شکر چون جنایت میستانی؟
Марои гӯйӣ : дил аз лаъли ту хӯн шуд
مرا گویی: دل از لعل تو خون شد
Чу лаъламро бидидӣ ҳол чун шуд ?
چو لعلم را بدیدی حال چون شد؟
Дилатро хӯни баҳо аз ман чаҳ хоҳӣ ?
دلت را خون بها از من چه خواهی؟
Ту худ кардӣ хато , аз ман чаҳ хоҳӣ
تو خود کردی خطا، از من چه خواهی
Вагар хӯн шуд ҷигар низат ба зорӣ
و گر خون شد جگر نیزت به زاری
Тазаллуми пеши зулфи ман чаҳ оре ?
تظلم پیش زلف من چه آری؟
Сухан дар ҷон ҳаме гуяд хадангам
سخن در جان همی گوید خدنگم
Ҷигар хӯрдан чаҳ медонад палангам ?
جگر خوردن چه میداند پلنگم؟
Манеҳ дил бар даҳони ман , ки ҳеҷаст
منه دل بر دهان من، که هیچست
зи зулфам дар гузар , кон печ печаст
ز زلفم در گذر، کان پیچ پیچست
Ту худ бо зулфу чашмам бар ниёе
تو خود با زلف و چشمم بر نیایی
Ки ин ҳиндӯаст ва он тарки хтоиӣ
که این هندوست و آن ترک ختایی
На он сарвам , ки бар ман дасти ёзӣ
نه آن سروم، که بر من دست یازی
Вагар худ сад ҳазор афсун бисозӣ
و گر خود صد هزار افسون بسازی
зи лабҳои ман онгаҳ тӯша гирӣ
ز لبهای من آنگه توشه گیری
Ки чун хол аз даҳонами гӯша гирӣ
که چون خال از دهانم گوشه گیری
Ҳамон беҳтар ки : аз ман сар битобӣ
همان بهتر که: از من سر بتابی
Кигар таркам нагирӣ ранҷи ёбӣ
که گر ترکم نگیری رنج یابی
Нахустин бозе буд ин ки дидӣ
نخستین بازیی بود این که دیدی
Ту пиндорӣ ки андӯҳӣ кашидӣ ?
تو پنداری که اندوهی کشیدی؟
Ба як дстонм аз дасти аўФтодӣ
به یک دستانم از دست اوفتادی
Ба як ҷоми ин чунин масти аўФтодӣ
به یک جام این چنین مست اوفتادی
Ба ранҷи хештани чандин чаҳ кӯшӣ
به رنج خویشتن چندین چه کوشی
Бигӯям нуктае ,гар май ниўшӣ
بگویم نکتهای، گر می نیوشی