Касе Фарҳодро гуфто : казин санг

کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگ

Раҳо кун даст , гуфташ бо дили танг :

رها کن دست، گفتش با دل تنگ:

зи санги бесутуни сар чун тавон тофт ?

ز سنگ بیستون سر چون توان تافت؟

Ки ширинро дарин талхӣ тавон ёфт

که شیرین را درین تلخی توان یافت

Назар мекун бнқши дӯстони жарф

نظر می‌کن بنقش دوستان ژرف

Валикини даври дори ангушт аз ҳарф

ولیکن دور دار انگشت از حرف

Чу андари дӯстии кор ту зарқаст

چو اندر دوستی کار تو زرقست

Нагӯйӣ : аз ту то душман чаҳ фарқаст ?

نگویی: از تو تا دشمن چه فرقست؟

Чаҳ талхиҳо ки маҳҷӯрон кашиданд !

چه تلخی‌ها که مهجوران کشیدند!

зи ширинон ба ҷуз талхӣ надиданд

ز شیرینان به جز تلخی ندیدند

Гул бе хори азин манзил , ки бинӣ

گل بی‌خار ازین منزل، که بینی

Ки чидаст ? эй бародар , то ту чинӣ ?

که چیدست؟ ای برادر، تا تو چینی؟

Муроди дил ба анбозисти ин ҷо

مراد دل به انبازیست این جا

Мапиндор ин чунин бозӣаст ин ҷо

مپندار این چنین بازیست این جا