Чу бо ман рои пайвандии надорӣ

چو با من رای پیوندی نداری

Дилам сайр омад аз пайванду ёрӣ

دلم سیر آمد از پیوند و یاری

На хуии он ки аз ман узри хоҳӣ

نه خوی آن که از من عذر خواهی

На буии он ки бар ман раҳмати оре

نه بوی آن که بر من رحمت آری

Серум шуд хира , то кӣ ноумедӣ ?

سرم شد خیره، تا کی ناامیدی؟

Дилам шуд тира , то кӣ бурдборӣ ?

دلم شد تیره، تا کی بردباری؟

Рахти чандон ҷафо кардаст бар ман

رخت چندان جفا کردست بر من

Кигар баъзе бигӯям шарми дорӣ

که گر بعضی بگویم شرم داری

Гуҳӣ дар пои ишқам май дуоне

گهی در پای عشقم می‌دوانی

Гуҳӣ дар дасти ҳиҷрам май гузорӣ

گهی در دست هجرم می‌گذاری

Нахоҳам дошт даст аз домани ту

نخواهم داشت دست از دامن تو

Агар худ бар серуми шамшери борӣ

اگر خود بر سرم شمشیر باری

Ман аз ишқи ту бо ғамҳои дилсӯз

من از عشق تو با غمهای دلسوز

Ман аз ҳиҷри ту дар шабҳои торӣ

من از هجر تو در شبهای تاری