Насими боди наврӯзӣ , чаҳ дорӣ ?

نسیم باد نوروزی، چه داری؟

Гузар кун сӯии он дилбар ба ёрӣ

گذر کن سوی آن دلبر به یاری

Нигор моҳрух , тарки париваш

نگار ماهرخ، ترک پریوش

Бути гул рӯй сими андоми саркаш

بت گل روی سیم اندام سرکش

Фурӯғи нури чашми шаҳриёрон

فروغ نور چشم شهریاران

Чароғи хилвати шаби зиндаи дорон

چراغ خلوت شب زنده‌داران

Ниҳоли равзаи ҳасану ҷавонӣ

نهال روضهٔ حسن و جوانی

Зулоли файзу оби зиндагонӣ

زلال فیض و آب زندگانی

Чу дарёбӣ ту он рашки парӣ ро

چو دریابی تو آن رشک پری را

Намӯдор батон озрӣ ро

نمودار بتان آزری را

Фурӯ хон қиссаи дардам ба гӯшаш

فرو خوان قصهٔ دردم به گوشش

Ниҳон аз турраи анбари фурушаш

نهان از طرهٔ عنبر فروشش

Бигӯ ӯро ба лутф аз гуфта ман

بگو او را به لطف از گفتهٔ من

Ки : эй васли ту бахти хуфтаи ман

که: ای وصل تو بخت خفتهٔ من

Кунун умрӣаст то дар банди онам

کنون عمریست تا در بند آنم

Ки рӯзии қиссаи худ бар ту хонам

که روزی قصهٔ خود بر تو خوانم

Дили ришам ба меҳрат мубтало шуд

دل ریشم به مهرت مبتلا شد

Туро диду гирифтор бало шуд

ترا دید و گرفتار بلا شد

Намӯдӣ рух , рабӯдии дили зи дастам

نمودی رخ، ربودی دل ز دستم

Кунун ҳастам бдонсўрт ки ҳастам

کنون هستم بدانصورت که هستم

Ба пои худ дар афтодам ба домат

به پای خود در افتادم به دامت

Ту озод аз манӣ , эй ман ғуломат

تو آزاد از منی، ای من غلامت

Дили андар рӯй рангини ту бастам

دل اندر روی رنگین تو بستم

Надонам то чаҳ ранг ояд ба дастам ?

ندانم تا چه رنگ آید به دستم؟

Танами партобу дили пурҷӯш то кӣ ?

تنم پرتاب و دل پرجوش تا کی؟

Забони пари ҳарфу лаби хомӯш то кӣ ?

زبان پر حرف و لب خاموش تا کی؟

Дилии ранҷуру ҷонӣ хаста дорам

دلی رنجور و جانی خسته دارم

Вазин меҳнати забон чун баста дорам ?

وزین محنت زبان چون بسته دارم؟

Тавонам сохт , чун ҷонам набошад

توانم ساخت، چون جانم نباشد

Валикини тоб ҳиҷронам набошад

ولیکن تاب هجرانم نباشد

Чу дармонам , ба кори орми сабурӣ

چو درمانم، به کار آرم صبوری

Вале сабрам набошад вақти даврӣ

ولی صبرم نباشد وقت دوری

Ғаматро то тавонистам наҳафтум

غمت را تا توانستم نهفتم

Чу вақт гуфтан омад бо ту гуфтам

چو وقت گفتن آمد با تو گفتم

Кунун то худ турои фармон чаҳ бошад ?

کنون تا خود ترا فرمان چه باشد؟

Нагӯйӣ то : марои дармон чаҳ бошад ?

نگویی تا: مرا درمان چه باشد؟

Давое кун маро , кини дардам аз тест

دوایی کن مرا، کین دردم از تست

Дили бирён ва рӯй зардам аз тест

دل بریان و روی زردم از تست

Нагуфтам токунӯн аҳвол бо кас

نگفتم تاکنون احوال با کس

Чу ҳоли ман бдонстӣ , азин бас

چو حال من بدانستی، ازین بس