эй дил абас махӯр ғами дунё ро

ای دل عبث مخور غم دنیا را

Фикрат макун наёмада фардо ро

فکرت مکن نیامده فردا را

Кунҷи қафас чу нек биандешӣ

کنج قفس چو نیک بیندیشی

Чун гулшанаст мурғи шикеб ро

چون گلشن است مرغ شکیبا را

Бишкоф хокро ва бибин онгаҳ

بشکاف خاک را و ببین آنگه

Бе Меҳрии замонаи расво ро

بی مهری زمانهٔ رسوا را

Ин дашт , хобгоҳи шҳидонст

این دشت، خوابگاه شهیدانست

Фурсати шумори вақти тамошо ро

فرصت شمار وقت تماشا را

Аз умри рафта низ шуморӣ кун

از عمر رفته نیز شماری کن

Машумор ҷаддӣу ақрабу ҷавзо ро

مشمار جدی و عقرب و جوزا را

Давраст корвони саҳари зинҷо

دور است کاروان سحر زینجا

Шамъӣ бибояд ин шаби ялдо ро

شمعی بباید این شب یلدا را

Дар пардаи сад ҳазор сияҳ корӣаст

در پرده صد هزار سیه کاریست

Ин тунди сайри гунбади хзро ро

این تند سیر گنبد خضرا را

Пайванд ӯ мҷўӣ ки гум кард аст

پیوند او مجوی که گم کرد است

Нӯшервону ҳурмузу доро ро

نوشیروان و هرمز و دارا را

Ин ҷӯйбори хирад ки май бинӣ

این جویبار خرد که می‌بینی

Аз ҷои кандаи сахраи смо ро

از جای کنده صخرهٔ صما را

Оромишӣ бубахш туоне гар

آرامشی ببخش توانی گر

Ин дардманди хотири шайдо ро

این دردمند خاطر شیدا را

Афсуни Фасои афъии шаҳват ро

افسون فسای افعی شهوت را

Афсори банди мураккаби савдо ро

افسار بند مرکب سودا را

Пайванд боядат задан эй ориф

پیوند بایدت زدن ای عارف

Дар боғи даҳри ҳанзалу хурмо ро

در باغ دهر حنظل و خرما را

Зоташи бғири об фурӯ нанишонд

زاتش بغیر آب فرو ننشاند

Сӯзу гудозу тундӣу гармо ро

سوز و گداز و تندی و گرما را

Пинҳон ҳаргиз менатавон кардан

پنهان هرگز می‌نتوان کردن

Аз чашми ақли қиссаи пайдо ро

از چشم عقل قصهٔ پیدا را

Дидори тираи рӯзии нобӣно

دیدار تیره‌روزی نابینا

Ибрат басаст мардуми бино ро

عبرت بس است مردم بینا را

эй дӯст , то ки дастрасии дорӣ

ای دوست، تا که دسترسی داری

Ҳоҷат бар ори аҳли таманно ро

حاجت بر آر اهل تمنا را

Зирок ҷустани дили мискинон

زیراک جستن دل مسکینان

Шоён саодатӣаст тавоно ро

شایان سعادتی است توانا را

Аз бас бихуфтӣ , ин тани олӯда

از بس بخفتی، این تن آلوده

Олуд ин равони мусаффо ро

آلود این روان مصفا را

Аз рифъат аз чаҳ бо ту сухан гӯйанд

از رفعت از چه با تو سخن گویند

Нашинохтӣ ту пастӣу боло ро

نشناختی تو پستی و بالا را

Марями басии баном буд локин

مریم بسی بنام بود لکن

Ртбт якеаст Марями узро ро

رتبت یکی است مریم عذرا را

Бишнос аикаҳи роҳнўрдстӣ

بشناس ایکه راهنوردستی

Пеш аз равиш , дарозӣу паҳно ро

پیش از روش، درازی و پهنا را

Худ рой менабош ки хўдроиӣ

خود رای می‌نباش که خودرایی

Ронад аз биҳишт , одаму ҳавво ро

راند از بهشت، آدم و حوا را

Покӣ гузин ки ростӣу покӣ

پاکی گزین که راستی و پاکی

Бар чарх бар фаррошати масеҳо ро

بر چرخ بر فراشت مسیحا را

Онкаси бабради суд ки бе анда

آنکس ببرد سود که بی انده

Омоҷи гашти фитнаи дарё ро

آماج گشت فتنهٔ دریا را

Аввал бидида рўшнӣӣ омӯз

اول بدیده روشنئی آموز

Зон пас бпўии ин раҳи злмо ро

زان پس بپوی این ره ظلما را

Парвонаи пеш аз онкии бсўзндш

پروانه پیش از آنکه بسوزندش

Хирман бсухт ваҳшату парво ро

خرمن بسوخت وحشت و پروا را

Ширинӣ онкӣ хӯрд фузун аз ҳад

شیرینی آنکه خورد فزون از حد

Мустуҷибаст талхии сафро ро

مستوجب است تلخی صفرا را

эй боғбон , сипоҳ хазон омад

ای باغبان، سپاه خزان آمد

Баси дайри киштии ин гули раъно ро

بس دیر کشتی این گل رعنا را

Бемори марди бскаҳи табиб ӯ

بیمار مرد بسکه طبیب او

Бегоҳи кори басти мудово ро

بیگاه کار بست مداوا را

Илмаст мива , шоха ҳастӣ ро

علم است میوه، شاخهٔ هستی را

Фазласт поя , мақсади воло ро

فضل است پایه، مقصد والا را

Некӯ накӯаст , ғозау гулгуна

نیکو نکوست، غازه و گلگونه

Набӯд зарури чеҳраи зебо ро

نبود ضرور چهرهٔ زیبا را

Оқили бўъдаҳи барраи бирён

عاقل بوعدهٔ برهٔ بریان

Надиҳади з даст назул мҳно ро

ندهد ز دست نزل مهنا را

эй нек , бо бидон манишин ҳаргиз

ای نیک، با بدان منشین هرگز

Хуш нест васлаи ҷомаи дебо ро

خوش نیست وصله جامهٔ دیبا را

Гардӣ чу покбоз , фалаки бандад

گردی چو پاکباز، فلک بندد

Бар гардани ту ақди сурайё ро

بر گردن تو عقد ثریا را

Сайёдро бигӯӣ ки пар машкан

صیاد را بگوی که پر مشکن

Ин сайди тираи рӯз беово ро

این صید تیره روز بی آوا را

эй онкии ростии бмни омӯзӣ

ای آنکه راستی بمن آموزی

Худ дар раҳи каҷ аз чаҳ наҳй по ро

خود در ره کج از چه نهی پا را

Хӯни ятем дар кашӣу хоҳӣ

خون یتیم در کشی و خواهی

Боғи биҳишту сояи тӯбо ро

باغ بهشت و سایهٔ طوبی را

Некӣ чаҳ кардаем ки то рӯзӣ

نیکی چه کرده‌ایم که تا روزی

Некӯ диҳанд музди амали мо ро

نیکو دهند مزد عمل ما را

Анбоз сохтему шарикӣ чанд

انباز ساختیم و شریکی چند

Парвардгори сонеъи якто ро

پروردگار صانع یکتا را

Бардоштем муҳраи рангин ро

برداشتیم مهرهٔ رنگین را

Бгзоштими лؤлؤи лоло ро

بگذاشتیم لؤلؤ لالا را

Омӯзгори халқи шудем аммо

آموزگار خلق شدیم اما

Нашнохтем худ алиф ва бо ро

نشناختیم خود الف و با را

Бут сохтем дар дил ва хандидем

بت ساختیم در دل و خندیدیم

Бар кеши бад , брҳмну бӯдо ро

بر کیش بد، برهمن و بودا را

эй онкии азми ҷанги ялони дорӣ

ای آنکه عزم جنگ یلان داری

Аввал бисанҷ қӯти аъзо ро

اول بسنج قوت اعضا را

Аз хоки тираи лолаи бурун кардан

از خاک تیره لاله برون کردن

Душвор нест абри гуҳари зо ро

دشوار نیست ابر گهر زا را

Соҳир , фусуну шӯъбадаи ингорад

ساحر، فسون و شعبده انگارد

Нури таҷаллӣу яди Байзо ро

نور تجلی و ید بیضا را

Дар доми рӯзгори зи якдигар

در دام روزگار ز یکدیگر

Натавон шинохти пашшау анқо ро

نتوان شناخت پشه و عنقا را

Дар як тарозу аз чаҳ раҳ андозад

در یک ترازو از چه ره اندازد

Гавҳаршинос , гавҳару мино ро

گوهرشناس، گوهر و مینا را

Ҳизуми ҳазор сол агар сӯзад

هیزم هزار سال اگر سوزد

Надиҳади шамеми авди мтро ро

ندهد شمیم عود مطرا را

Бар бӯрёу далқ , кас эй мискин

بر بوریا و دلق، کس ای مسکین

НФрўхтсти атласу хоро ро

نفروختست اطلس و خارا را

Зулмаст дар яке қафас афкандан

ظلم است در یکی قفس افکندن

Мурдори хору мурғи шкрхо ро

مردار خوار و مرغ شکرخا را

Хӯни сару шарори дили Фарҳод

خون سر و شرار دل فرهاد

Сӯзад ҳануз лолаи ҳмро ро

سوزد هنوز لالهٔ حمرا را

Парвин , бурузи ҳодисау сахтӣ

پروین، بروز حادثه و سختی

Дар кори банди сабру мудоро ро

در کار بند صبر و مدارا را