Ба лолаи наргис махмур гуфт вақти саҳар

به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر

Ки ҳар ки дар саф боғаст соҳиб ҳунарӣаст

که هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست

Бунафшаи мужда наврӯз медиҳад мо ро

بنفشه مژدهٔ نوروز میدهد ما را

Шукуфаро зи хазон ва , зи меҳргони хабарист

شکوفه را ز خزان و ز مهرگان خبریست

Биҷузи рухи ту ки зебу фарши зи хӯн дил аст

بجز رُخ تو که زیب و فرش ز خونِ دل است

Баҳри рухӣ ки дарин манзараст зебу Фрист

بهر رخی که درین منظر است زیب و فَریست

Ҷавоб дод ки ман низ соҳиби ҳунарам

جواب داد که من نیز صاحبِ هنرم

Дарин саҳифаи зи ман низ нақшӣу асрист

درین صحیفه ز من نیز نقشی و اثریست

Миёни оташаму ҳичгаҳ наме сӯзам

میان آتشم و هیچگه نمی‌سوزم

Ҳамора бар серум аз ҷаври осмони шррист

هَماره بر سرم از جور آسمان شرریست

Аломат хатараст ин қабоӣ хӯн олуд

علامت خطر است این قَبای خون آلود

Ҳар онкӣ дар раҳ ҳастӣаст дар раҳи хтрист

هر آنکه در ره هستی است در ره خطریست

Бирехт хӯни ману навбати ту низ расад

بریخت خونِ من و نوبتِ تو نیز رسد

Бадасти раҳзани гетии ҳамораи ништрист

بِدستِ رهزن گیتی هَماره نیشتریست

Хушаст агар гули имрӯзи хуш буд фардо

خوش است اگر گلِ امروز خوش بود فردا

Вале миёни зи шаб то саҳари гуҳони агрист

ولی میانِ ز شب تا سحر گهان اگریست

Аз он , замона ба мо ӣстодагии омухт

از آن، زمانه به ما ایستادگی آموخت

Ки то з пой науфтем , то ки по ва сиррӣаст

که تا ز پای نیفتیم، تا که پا و سریست

Яке назар ба гули афканду дайгарии бгёҳ

یکی نظر به گل افکند و دیگری بگیاه

зи хубу зишт чаҳ манзур ? ҳар киро назарӣаст

ز خوب و زشت چه منظور؟ هر که را نظریست

На ҳар насим ки ӣнҷост бар ту ме гузарад

نه هر نسیم که اینجاست بر تو می‌گذرد

Сабо сабост , ба ҳар сабзау гулаши гзрист

صبا صباست، به هر سبزه و گلش گذریست

Миёни лолау наргис чаҳ фарқ , ҳар ду хушанд

میان لاله و نرگس چه فرق، هر دو خوشند

Ки гули бтрФи чаман ҳар чаҳ ҳаст ишва гирист

که گل بِطرف چمن هر چه هست عشوه‌گریست

Ту ғарқи симу зар ва ман зи хӯни дили рангин

تو غرق سیم و زر و من ز خون دل رنگین

БФқри халқ чаҳ хндӣ , туро ки симу зрист

بفقر خلق چه خندی، تو را که سیم و زریست

зи оби чашма ва борон намешавад хомӯш

ز آب چشمه و باران نمی‌شود خاموش

Ки оташӣ ки дар ӣнҷост оташи ҷгрист

که آتشی که در اینجاست آتش جگریست

Ҳунар намой набудам бад-ӣни ҳунармандӣ

هنر نمای نبودم بدین هنرمندی

Сухани ҳадис дигар , кори қиссаи дгрист

سخن حدیث دگر، کار قصهٔ دگریست

Гул аз бисоти чаман тнгдл нахоҳад рафт

گل از بساط چمن تنگدل نخواهد رفت

Бидон далел ки меҳмони шомӣу сҳрист

بدان دلیل که مهمانِ شامی و سحریست

Ту рӯй сахти қазоу қадари ндидстӣ

تو روی سَخت قضا و قدر ندیدستی

Ҳануз ончии туро май намояди острист

هنوز آنچه تو را می‌نماید آستریست

Аз он , дароз накардам сухани дарин маънӣ

از آن، دراز نکردم سخن درین معنی

Ки кори зиндагии лолаи кори мхтсрист

که کار زندگی لاله کار مختصریست

Хуши онкии номи нкўӣӣ бёдгор гузошт

خوش آنکه نام نکوئی بیادگار گذاشت

Ки умр бе самари нек , умр бе смрист

که عمر بی ثمر نیک، عمر بی ثمریست

Ксикаҳ дар талаби номи нек ранҷ кашид

کسیکه در طلب نام نیک رنج کشید

Агарчӣ ном ва нишоняш нест , номўрист

اگرچه نام و نشانیش نیست، ناموریست