Дӯсти гиромии оқои ризои симии ин шеърро барои ганҷур ирсол кардаанд ки ба гуфта эшон дар китобҳои форсии бачаҳо чоп шуда бӯдау бзргтрҳо аз он хотира доранду тибқи нақли эшон шоири он хонум эътисомӣаст . Мунтаҳӣ барои ин интисоб ҳануз мадраки муътабарӣ пайдо накардаем .
دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کردهاند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچهها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکردهایم.
Гуфт бо ҷӯҷаи мурғакии ҳушёр
گفت با جوجه مرغکی هشیار
Ки зи паҳлавии ман Марв ба канор
که ز پهلوی من مرو به کنار
Гурбаро байн ки дам илм карда
گربه را بین که دم علم کرده
Гӯшҳо тезу пушт хам карда
گوشها تیز و پشت خم کرده
Чашми худ то ба ҳам зании барадат
چشم خود تا به هم زنی بردت
То калла чарх дода Эй хӯрдат
تا کله چرخ دادهای خوردت
Ҷӯҷаи гуфто ки модарам тарсуаст
جوجه گفتا که مادرم ترسوست
Ба хаёлаш ки гурбаи ҳам лўлўст
به خیالش که گربه هم لولوست
Гурбаи ҳайвони хуши хат ва холӣаст
گربه حیوان خوش خط و خالیست
Фикри озори ҷӯҷа ҳаргиз нест
فکر آزار جوجه هرگز نیست
Се қадам давртар шуд аз модар
سه قدم دورتر شد از مادر
Омадаш ончӣ гуфта буд ба сар
آمدش آنچه گفته بود به سر
Гурба ногоҳ аз камӣн бурҷаст
گربه ناگاه از کمین برجست
Гулӯии ҷӯҷаро ба дандон хаст
گلوی جوجه را به دندان خست
Барграфташ ба чанг ва рафт чу бод
برگرفتش به چنگ و رفت چو باد
Мурғи бечора аз пай аш афтод
مرغ بیچاره از پیاش افتاد
Гурба аз пешу мурғ аз дунбол
گربه از پیش و مرغ از دنبال
Нола ҳо кард зад басии пару бол
نالهها کرد زد بسی پر و بال
Лек чун гурбаи ҷӯҷаро брбўд
لیک چون گربه جوجه را بربود
Нола модараш надорад суд
نالهٔ مادرش ندارد سود
Гар тазаррӯъ кунад вагар фарёд
گر تضرع کند و گر فریاد
Ҷӯҷаро гурба пас нахоҳад дод
جوجه را گربه پس نخواهد داد