Амири гунаҳ : тавфиқи хдٰои дٰоўр

اَمیرْ گِنِهْ: تُوفیقِ خِدٰایِ دٰاوَرْ

Самиъу басиру ҳамаи ҷٰои ваии ҳٰозр

سَمیع وُ بَصیر وُ هَمِهْ جٰا وی حٰاضِرْ

Дٰонٰоу тўٰонٰоу қиўму қٰодр ,

دٰانٰا وُ تِوٰانٰا وُ قَیّوم وُ قٰادِرْ،

Ба ӯни даҳу ди дӯст ки маи дили ниٰозр !

بِهْ اُونْ دَه وُ دِ دوُسْتْ کِهْ مِهْ دِلْ نِیٰازِرْ!

Ба ӯни масҷиди сарви гирди чҳٰор дар

بِهْ اُونْ مَسْجِدِ سَرْوُ گَرْدِ چِهٰارْ دَرْ

Ба ӯни турбати сар ки хати бӯи паямбар ,

بِهْ اوُنْ تُرْبِتِ سَرْ کِهْ خِتْ بُو پَیَمْبِرْ،

Ба ӯни хдٰоиӣ ки нииаҳи раби дигар ,

بِهْ اُونْ خِدٰایی کِهْ نییهْ رَبِّ دیگِرْ،

Мараи нииаҳ ба дили дӯстии ғайри ҳайдар

مِرِهْ نییهْ به دل دُوستی غَیْرِ حَیْدِرْ