Хтоу хутан то ҳндўстўни поин

ختا و ختن تا هندوستون پائین

ӯни дашти қбчоқу сарҳади мдоӣин

اون دشت قبچاق و سرحدِّ مدائین

Сӣ армўн ба маи дили дарраи авлои ин ,

سی اَرْمُونْ به مهْ دلْ دَرهْ اولاً این،

Тани дӯсти раҳ дар ҳирми сар то ба поин

تنِ دوستْ رهْ دَرْ هَیرم سَر تا به پائین

Змўнаҳ ба хашма , шӯу рӯзи ҳазор кин

زمونه به خشمه، شو و روزْ هزار کین

Ба таҳи гтмаҳ : маи рӯзгори буии ин

به ته گِتِمهْ: مه روزگار بَوی این

Аирўн то ба тўрўни ҳамаи ҷои буии ин

ایرون تا به تورون همه جا بَوی این

Таҳи ноз ки зиёд беа сари аўраҳи шоҳин

ته ناز که زیاد بَیّهْ سَرْ اُورِهْ شاهین

Ту дунӣ ки танаи меҳр ба дил дорама ё кин

تو دونّی که تنه مِهْرْ به دل دارمه یا کین

Ту дунӣ ки бўтни бниٰормаҳ бо ин

تو دونّی که بَوْتنْ بنیٰارْمهْ با این

Шаҳ , маи мурдани врмни ннолмаҳи дунин

شه، مه مردنِ ورْمن ننالمّه دونین

Танаи ндиини тоқати ндормаҳ , оҳи ин !

تنه ندییِنْ طاقتْ ندارمه، آه این!