Буд ки даргузаранд аз гуноҳкории мо

بُوَد که درگذرند از گناهکاریِ ما

Ки беш аз гунаҳи мости шармсории мо

که بیش از گنهِ ماست شرمساریِ ما

Шиддат чаҳ зуди фаромӯши аҳди ёрии мо

شُدَت چه زود فراموش عهدِ یاریِ ما

Ба ёрии ту на ин буд умедвории мо

به یاری تو نه این بود امیدواریِ ما

Ҷафоу ҷаври ту бо мо ба ихтиёр ту нест

جفا و جورِ تو با ما به اختیارِ تو نیست

Чунон ки нест вафо бо ту , ихтиёрии мо

چنان‌که نیست وفا با تو، اختیاریِ ما

Ба поки домании мо ҳануз нест касе

به پاک‌دامنیِ ما هنوز نیست کسی

Агарчӣ шуҳра шаҳраст майгусорӣ мо

اگرچه شُهرهٔ شهر است می‌گساریِ ما

Буд қарори пас аз куштанаш , чу ме монад

بُوَد قرار پس از کشتنش، چو می‌ماند

Ба бе қарории симоб , бе қарории мо

به بی‌قراریِ سیماب، بی‌قراریِ ما

Ба тан назор ва ба дили зор то ба кӣ бошем ?

به تنْ نَزار و به دلْ زار تا به کی باشیم؟

Бибин нзории мо , раҳм кун ба зории мо

ببین نَزاریِ ما، رحم کن به زاریِ ما

Кунун зи лутф ба марҳамии вагарна чаҳ суд ?

کنون ز لطف به مرهمی وگرنه چه سود؟

зи кор чун гузарад кори захми кории мо

ز کار چون گذرد کارِ زخمِ کاریِ ما

Надидаи ошиқӣу тифлӣ ва наме доне

ندیده عاشقی و طفلی و نمی‌دانی

Фиғону нолае ғайр аз хурӯшу зории мо

فغان و ناله‌ای غیر از خروش و زاریِ ما

Ба хеши душман ва бо хасм дӯстем , « рафиқ »

به خویش دشمن و با خصم دوستیم، «رفیق»

Тариқи душманӣ инасту дӯстдории мо

طریقِ دشمنی این است و دوستداری ما