Ба сар дорам ҳавои саҷдаи хоки остонӣ ро

به سر دارم هوای سجده خاک آستانی را

Ки шоҳоннди онҷои бандаи камтари посбонӣ ро

که شاهانند آنجا بنده کمتر پاسبانی را

Гадоӣ безару симам ки бо худ ёр ме хоҳам

گدای بی زر و سیمم که با خود یار می خواهم

Шаҳи симини рикобии хусрави заррини аноне ро

شه سیمین رکابی خسرو زرین عنانی را

Ба перӣ бар ҷавонии ошиқам каз ошиқон дорад

به پیری بر جوانی عاشقم کز عاشقان دارد

Чу ман ҳар гӯшаи периро чу худ ҳар навҷуоне ро

چو من هر گوشه پیری را چو خود هر نوجوانی را

Начедам мивае аз боғи васл ӯ чу ман ҳаргиз

نچیدم میوه ای از باغ وصل او چو من هرگز

Нашуд бе ҳосилии ҳосили зи боғии боғбонӣ ро

نشد بی حاصلی حاصل ز باغی باغبانی را

Нишон созад дилу ҷони маниш ҳар ҷо фалак бинад

نشان سازد دل و جان منش هر جا فلک بیند

Бути мижгони хадангии дилбари абрӯ камоне ро

بت مژگان خدنگی دلبر ابرو کمانی را

Вафо май варзаму бедод май байнам ба умедӣ

وفا می ورزم و بیداد می بینم به امیدی

Ки рӯзии меҳрбони байнами бахуди номеҳрбонӣ ро

که روزی مهربان بینم بخود نامهربانی را

Наме пурсади нишону номи ман он маи рафиқ аммо

نمی پرسد نشان و نام من آن مه رفیق اما

Ки май пурсади нишону ном беному нишоне ро

که می پرسد نشان و نام بی نام و نشانی را