Магар аз сина ӣ ман дил барояд
نه مهر، خوبی روی ترا نه مه دارد
Аз ин дил варна ғам мушкил барояд
خدا ز چشم بدت ای پسر نگه دارد
Бароядгар зи тани ҷони зи орзӯят
ترا ز ده نگذشته است سال و مهر رخت
Кӣми ин орзӯ аз дил барояд
هزار طعنه به ماه چهارده دارد
Ба умеди самари киштами ниҳолӣ
کجا روم چکنم حال دل کرا گویم
Чаҳ донистам ки беҳосил барояд
نه رند میکده نه شیخ خانقه دارد
Зайди озод чун қамарӣ дар ин боғ
نیاز و عجز من ناتوان چه خواهد کرد
Ки сарв аз хоки по дар гул барояд
باین غرور که آن ترک کج کله دارد
Куҷои сарву куҷои қади ту ҳайҳот
بطرف رخ منه آن زلف را چنین زنهار
зи гули он раведи ин аз дил барояд
که روز روشن عشاق را سیه دارد
Тағофул кам кун аз рӯзӣ ҳазар кун
بود به کیش تو گر دوستی گناه رفیق
Ки оҳӣ аз дил ғофил барояд
یقین که از همه کس بیشتر گنه دارد