Доне ки аз ҳиҷрони ту бар мо чаҳ шаб ҳо бугзарад

مگر از سینه ی من دل برآید

Як шаби зи ҳиҷр чун туегар бар ту чун мо бугзарад

از این دل ورنه غم مشکل برآید

Ҳар ҷо ки рӯзӣ дидаам кони сарв боло бугзарад

برآید گر ز تن جان ز آرزویت

Ҳар рӯз онҷо бигузарам шояд ки онҷо бугзарад

کیم این آرزو از دل برآید

Ҳар рӯз ва ҳар шаб бигузарам танҳо ба кӯй ӯ ки ӯ

به امید ثمر کشتم نهالی

Шояд ки рӯзӣ ё шабӣ зон роҳ танҳо бугзарад

چه دانستم که بی حاصل برآید

ӯ нагзарад сӯии ман ва ҳар рӯзи ман дар роҳ ӯ

زید آزاد چون قمری در این باغ

Комрўзи сӯии ман агар нагузашт фардо бугзарад

که سرو از خاک پا در گل برآید

Носеҳи зи кӯии он писар манъам тавонад кард агар

کجا سرو و کجا قد تو هیهات

ӯро фитад рӯзии гузари онҷои ваз онҷо бугзарад

ز گل آن روید این از دل برآید

Аз сахтӣ ҷон канданам огаҳ кунед он шӯх ро

تغافل کم کن از روزی حذر کن

Тифласт шояд бар серуми баҳр тамошо бугзарад

که آهی از دل غافل برآید

Дармон дардам кун кунун варна пушаймон май шӯй

به این یک جان که دارد در بدن چون

Вақте ки бемори туро кор аз мудово бугзарад

رفیق از خجلت قاتل برآید