Шоҳи ман бо хайли хубон чун з роҳӣ бугзарад

خوش آنکه مرا کشته به میدان تو یابند

Рости пиндорӣ ки шоҳӣ бо сипоҳӣ бугзарад

چون گوی، سرم در خم چوگان تو یابند

Чун з пешам бугзарад сӯзади зи сар то пои маро

گر زانکه بجویند شهیدان وفا را

Ҳамчуи он барқӣ ки аз пеш гиёҳӣ бугзарад

صد کشته به هر گوشه ی میدان تو یابند

Чун набошад умри ман кӯтаҳ ки аз ҳиҷрон ба ман

بر دیده نهند از سر تعظیم نکویان

Бе ту ҳар шаби солӣ ва ҳар рӯз моҳӣ бугзарад

خاری که ز دیوار گلستان تو یابند

Онкӣ беёдаш дамӣ нагузашт бар ман кошкӣ

عیسی نفسان چاشنی عمر ابد را

Ёди ман бар хотир ӯ гоҳ-гоҳе бугзарад

چون خضر ز سرچشمه ی حیوان تو یابند

Гарчи кори чашми шӯхаш бе гунаҳи ошиқ кашӣ аст

بگشا گره از زلف گره گیر که عشاق

Чашм дорам каз гуноҳ бегуноҳӣ бугзарад

دلهای خود از زلف پریشان تو یابند

Мо гадоён аз куҷоу базми ту , баси ҷои мо

بخرام که شرمنده همه سرو قدان را

Бар сари роҳӣ каз онҷо чун ту шоҳӣ бугзарад

از جلوه ی شمشاد خرامان تو یابند

Онкии сӯзади ҷони халқ аз оташи хеши рафиқ

در عهد تو تنها نه رفیقست که هر جا

Оҳ агар ногоҳ сӯяши барқ оҳӣ бугзарад

پیمانه کشی هست به پیمان تو یابند