намегӯям турои меҳру вафо Аслан наме бошад

خوشا بادی که با آن باد گرد کوی یار آید

Барои ғайр мебошад барои мо наме бошад

خوشا گردی که از دنبال گرد آن شهسوار آید

Ба базм чун ту шоҳӣ нест ҷо чун ман гадоӣ ро

بهار مردم آن باشد که سرو و گل به بار آید

Гадоёнро балӣ дар базми шоҳон ҷо наме бошад

بهار عاشقان کان سرو قد گلعذار آید

Бидиҳ бӯсӣу бустони нақд ҷон мебош гӯи арзон

به بالین من آمد یار و رفت و برنیامد جان

Ки дар доду ситади зини нақдтар савдо наме бошад

نیامد چون به کار او ز جان زین پس چه کار آید

Гарми сад бори сӯзии боз бар гирди сарати гирдам

نیامد یار دوش و غیر آمد بخت آنم کو

Ки аз пар сӯхтани парвонаро парво наме бошад

که امشب بر خلاف دوش ناید غیر و یار آید

Ба сони ҷодаи тӯли амл дар ишқи маи рӯе

گلت از هم شگفت ایام نیکوئی غنیمت دان

Раҳе дар пеш дорам кони сараш пайдо наме бошад

نه آن باغی است این کز پی خزانش را بهار آید

Ба умеди вафои умрӣ ҷафо дидам ғалат кардам

چه حالست اینکه هر گه من روم نومید برگردم

Гумон кардам ки мебошад вафо аммо наме бошад

بکوی آنکه دایم مدعی امیدوار آید

Дамӣ биншин ба болини рафиқ акнӯн ки ин мискин

نیامد چون رفیق ای سرو گلرخ خوشنوا مرغی

Агар имрӯз бошад то ба шаб фардо наме бошад

درین گلشن اگر قمری صد و بلبل هزار آید