Ниҳодами баҳри шарҳи шавқ ҳар гуҳи хома бар коғаз

جلوه که آن تازه جوان می کند

зи оҳам хушк шуд хомаи зи ашками гашттар коғаз

غارت عقل و دل و جان می کند

Чу ёқӯб аз бар ман бардаи Юсуфи талъатии даврон

گفتمش آن تو ندارد کسی

Ба иқлӣмӣ ки нафаристад писари баҳри падари коғаз

این همه ناز از پی آن می کند

Накард аз коғазии рӯзии дилами хуши рӯзгораши хуш

راه دلم غمزه زنان می زند

Ки ёрон мефиристоданд баҳри икдгри коғаз

صید دلم جلوه کنان می کند

Чу коғаз шуд сифед аз интизораш дар ватани чашмам

جور و جفا بین که برین نا توان

Фромши кор ман нанавишт як бор аз сафари коғаз

جور و جفا تا بتوان می کند

Ба коғази порае номи марои як бор нанависад

جور به عاشق همه خوبان کنند

Дар он кишвар намебошад ҳамоно ӣнқадари коғаз

لیک نه چندین که فلان می کند

Хуши он афтодаи давр аз дӯстон каз дӯстӣ гоҳе

سرخی خونی که نهان می خورم

Ба пайғомӣ кунандаш шод , нанависад агар коғаз

زردی رخساره عیان می کند

Рафиқ афшон кун аввали номаро аз чашми хуши афшон

گوید ازین پس به رفیق این همه

Ки номи ёрро натавон рақам кардан ба ҳар коғаз

می نکنم جور و همان می کند