Дил ба нозии барад аз ман бози танноз дигар

نهادم بهر شرح شوق هر گه خامه بر کاغذ

Каз кафами ҷон май барад чун мекунад ноз дигар

ز آهم خشک شد خامه ز اشکم گشت تر کاغذ

То бибозад ҷон ба нозати бози ҷонбоз дигар

چو یعقوب از بر من برده یوسف طلعتی دوران

эй саропои ноз , қурбони сарати ноз дигар

به اقلیمی که نفرستد پسر بهر پدر کاغذ

Шаҳр Широзаст ва ҳар сӯи шӯхи танноз дигар

نکرد از کاغذی روزی دلم خوش روزگارش خوش

Дилбариро ҳар тараф бо бедилии ноз дигар

که یاران می فرستادند بهر یکدگر کاغذ

Маҳфил айшаст ва ҳар сӯи нағмаи пардоз дигар

چو کاغذ شد سفید از انتظارش در وطن چشمم

Ҳар тарафи соз дигар ҳар гӯшаи овоз дигар

فرامش کار من ننوشت یک بار از سفر کاغذ

Захми як товал ҳамон ногашта ба аз шасти ноз

به کاغذ پاره ای نام مرا یک بار ننویسد

Новакӣ андозад аз пай новак андоз дигар

در آن کشور نمی باشد همانا اینقدر کاغذ

Ваа чаҳ боғаст инки ҳар сӯ бигузарӣ дар ҷилва аст

خوش آن افتاده دور از دوستان کز دوستی گاهی

Гулбуни ноз дигар сарви сарафроз дигар

به پیغامی کنندش شاد، ننویسد اگر کاغذ

Рози ошиқ кӣ ниҳон монад зи маъшӯқӣ ки ҳаст

رفیق افشان کن اول نامه را از چشم خوش افشان

Туррааш таррори дигари ғамзаи ғаммоз дигар

که نام یار را نتوان رقم کردن به هر کاغذ