Гар баҳои месетанд хирқаи пер май фуруш

نمود چون مه نو رخ ز طرف بام افسوس

Хирқаро бифурӯш [ ва ] дар перонаи сар ҷомӣ бануш

ندیدم آن مه بی مهر را تمام افسوس

Аз паии тарки самоъу манъ май эй мӯҳтасиб

گرفت جان پی جانان و من بدین حسرت

Ҳар нафаси мхрўш чун не ҳар замон чун хами мҷўш

که بر کدام خورم حیف و بر کدام افسوس

Ман на он риндам ки то ҷон дар бадан дорам дамӣ

ندیده کام ز شیرین و جان شیرین داد

Соғари саҳбои нуҳум аз кафи сабуӣ май зи дӯш

ز تلخکامی فرهاد تلخکام افسوس

Бе ту рӯзу шаби дил ва ҷонам наёсоед дамӣ

دلم به خار و خس آشیانه خرم بود

Субҳ то шом аз фиғону шом то субҳ аз хурӯш

نبود آگهیم از نشاط دام افسوس

Бозгард эй мояи таскин ки то рафтӣ ту рафт

حلال داشت به حرف رقیب خون مرا

Аз тани ман тобу тоқати вази дили ман сабру ҳуш

از آن حلال ندانسته از حرام افسوس

Дил шавад дар бар тапон ояд чу рухсорат ба чашм

گذشت از برم امروز چون پس از عمری

Ҷон равад аз тан бурун ояд чу гуфторат ба гӯш

ز بیم غیر نشد فرصت سلام افسوس

Пеши ёри нуктаи дон аз арзи ҳоли худ рафиқ

به کار نظم همه عمر من گذشت رفیق

Бо забон безабонӣ бош гуё ва хамӯш

نیافت کار من از نظم، انتظام افسوس