Манам аз чашми сиёҳӣ ба нигоҳии қонеъ

بی تو ای رخشنده اختر زاختر رخشان چه حظ

Ба нигоҳӣ шуда аз чашми сиёҳии қонеъ

بی تو ای تابنده انجم ز انجم تابان چه حظ

Субҳ то шом ба назора ӣ Меҳрии маҳзуз

جان غم پرورده را با عیش و با عشرت چکار

Шом то субҳ ба андеша ӣ моҳии қонеъ

با قفس خو کرده را از باغ و از بستان چه حظ

Ба таманнои рухӣ бар сари кӯеи сокин

تشنه ی لعل لب یارم من لب تشنه را

Ба тамошои қадӣ бар сари роҳии қонеъ

بی لب جانبخش یار از چشمه حیوان چه حظ

Ар ба озурдан ман ҳар дам ва ҳар лаҳзаи ҳарис

ذوق داغ و درد اگر دارد دلت دانی که من

Ман ба пурсидан ӯ гоҳ ба гоҳе қонеъ

می برم از این چه فیض و می کنم از جان چه حظ

Нест қонеъи дили ман бо Рахш аз сбзхтон

گر به جان داغی نباشد باشد از مرهم چه فیض

Ҳаст то гул натавон шуд ба гиёҳии қонеъ

ور به دل دردی نباشد باشد از درمان چه حظ

Майли назора ӣ моҳ фалакам нест рафиқ

وصل خوش باشد نباشد گر ز پی هجران رفیق

Ки ба моҳӣ шудам аз тарафи кулоҳии қонеъ

ورنه از وصلی که دارد در عقب هجران چه حظ