Аёнаст аз рухи коҳӣ , зи ашки арғавонии ҳам

نثار راه جانان کی سزد جانی که من دارم

Ки дорам дарди пинҳонӣ ба дили доғ наоне ҳам

ندارد قدر جان در راه جانانی که من دارم

Ба хӯнами каш ки маргу шарбати марг аз ту ошиқ ро

دلم پردرد و جانم پرغم و چشمم بود پرخون

зи умри ҷовдонӣ ба зи оби зиндагонии ҳам

ندارد هیچ کس در عشق سامانی که من دارم

Туоне кишт дар як лаҳза чун ман сад агар хоҳӣ

ببین ای پاکدامن گل که از خون جگر تا کی

Вагар хоҳӣ ба як дами зинда кардан май туоне ҳам

چسان آلوده شد آلوده دامانی که من دارم

Буд аз моҳрӯёни меҳрбонии хуш , ту он моҳӣ

پشیمان گردد از عشق تو مشکل با چنین خوبی

Ки бошад меҳрбонӣ аз ту хуши номеҳрбонии ҳам

ولی از مهر خوبان ناپشیمانی که من دارم

На ман дар аҳди перии шуҳра ӣ ишқи ҷавононам

شود سرو چمن شرمنده زان قامت اگر آید

Ки дар ишқи ҷавонон шуҳра будам дар ҷавонии ҳам

خرامان در چمن سرو خرامانی که من دارم

Кунам пайваста то манъи рақибон аз сари кӯяш

رفیق از ناله کی منع من رسوا کند ناصح

Бар он дар рӯз дарбоне кунам шаби посбонии ҳам

اگر آگه شود از درد پنهانی که من دارم