Чаҳ ҳасанаст инкигар сад бори рӯят ҳар замони байнам

عیانست از رخ کاهی، ز اشک ارغوانی هم

Шавад ҳар бори афзӯни ишқам ва хоҳам ҳамон байнам

که دارم درد پنهانی به دل داغ نهانی هم

Ба ҷон ва дил шавад афзӯни марои меҳри тугар сад раҳ

به خونم کش که مرگ و شربت مرگ از تو عاشق را

Ба сӯят ҳар замон оем ба рӯят ҳар замони байнам

ز عمر جاودانی به ز آب زندگانی هم

Хушо рӯзӣ ки ин ҷону дили маҳзуни ғамгин ро

توانی کشت در یک لحظه چون من صد اگر خواهی

Ба рухсори ту хуш ёбам ба рӯяти шодмони байнам

و گر خواهی به یک دم زنده کردن می توانی هم

Хаёли қаду рӯят дар дил ва дар дида то бошад

بود از ماهرویان مهربانی خوش، تو آن ماهی

На сарв бӯстон хоҳам на моҳи осмони байнам

که باشد مهربانی از تو خوش نامهربانی هم

Чаҳ ғамгар пери гаштам аз ғами даврон ки аз перӣ

نه من در عهد پیری شهره ی عشق جوانانم

Гузорам дар ҷавонии рӯ чу рӯй он ҷавони байнам

که در عشق جوانان شهره بودم در جوانی هم

Ба ҳоли мурданам дар парда то рӯят ниҳон дидам

کنم پیوسته تا منع رقیبان از سر کویش

Надонам чун шавад ҳолам агар рӯяти аёни байнам

بر آن در روز دربانی کنم شب پاسبانی هم

Рафиқ аз кӣнаи даврон чаҳ боку кӣнаи хасмам

رفیق ار بی زبانم من چه غم چون هست یار من

Ба худгар он маи номеҳрбонро меҳрбони байнам

زباندانی که می داند زبان بی زبانی هم