Чигуна аз сари кӯй касе бори сафари бандам

نداده هیچ جایی شور عشقی هیچ کس یادم

Ки онҷои дили кушояди ёр чун ман корбари бандам

اگر دشتست مجنونم اگر کوه است فرهادم

Нахоҳам башнавад каси буии он гул чун кунам аммо

اگر چه رفتی و بردی قرار از جان ناشادم

Бкўӣ ӯ чу натавонам раҳи боди саҳари бандам

به این شادم که نتوانی روی یک لحظه از یادم

Надорам сабр то ояд ҷавоб номаам он ба

ترا هر روز افزون می شود بیداد و من با خود

Ки дилро номаи сон бар боли мурғ нома барбандам

در این اندیشه ام کز لطف روزی می دهی دادم

Бабандам чашм чун аз рӯй хуби он писари носеҳ

خرابم کرد چشمت از نگاهی چشم آن دارم

Гирифтам дида аз дидори хубон дигар бандам

که از چشم عنایت بار دیگر سازد آبادم

Дам рафтан шуд аз болини ман икдми Марв то ман

به گوشش کی رسد با این ضعیفی ناله ام یارب

Гушойами чашм бар рӯй ту аз олами назари бандам

بیفکن در دل او تا کند گوشی به فریادم

На дар кафи симу зар дар даст дорам ин наме донам

ز سرو و گل چه حاصل سرو قد گلعذار من

Чигуна тараф аз он симинбри заррини камари бандам

که تا گرداند از گل، فارغ و از سرو آزادم

Хуши он соъат ки ояд ёр ва ман хезами рафиқ аз ҷо

رفیق آن عندلیب ز آشیان دورم در این گلشن

Гушойам дар ба рӯй ёр ва бар ағёр барбандам

که تا از بیضه بیرون آمدم در دام افتادم