Рахти ҷинати қадат тӯбо аст гуфтам

به بلا زار و مبتلا که منم

Ҳадисии хубу ҳарф рост гуфтам

کس مبادا در این بلا که منم

Рахшро чун нагӯям рӯз ид аст

چون ننالم گرم طبیب تویی

Ки зулфашро шаб ялдост гуфтам

در چنین درد بی دوا که منم

Бигӯ гуфт ончии нозибост дар ман

ای که پرسی کجاست خانه ی غم

Биҷузи хуят ҳама зебост гуфтам

گر ز من بشنوی کجا که منم

Ба ҷонӣ май харии бӯсии з ман гуфт

غیر کو با تو آشنا باشد

Маро дар сари ҳамин суд аст гуфтам

گر چنین است آشنا که منم

Ба ту ҷаври ман афзӯн гар шавад гуфт

آنکه گویندم چه خواهد گفت (؟)

зи ту меҳрам нахоҳад кост гуфтам

گر بداند چنین مرا که منم

Ҳазораш сайд бешаст он ғалат буд

گفتمش جز وفا ندیده ستم

Ки ӯ сайёд ман танҳост гуфтам

از تو نسبت به اقربا که منم

Магар додаш даҳуми вар медиҳӣ дод

گفت چشم وفا مدار رفیق

Рафиқи имрӯз ё фардост гуфтам

از چنین شوخ بی وفا که منم