Надонад коши қадари меҳри ман мҳрозмои ман

ز خوناب دل و از دیده خونابه بار من

Бақадр меҳри ман бар ман кунадгар ҷаври вои ман

کنار من پر از خون شد چو رفتی از کنار من

Пурситамгар бутии ҷузи ту бути дирошнои ман

ندارد جز بر وصل و نیارد جز بر حرمان

Худои ман туе эй бути туе эй бути худои ман

نهال آرزوی غیر و نخل انتظار من

Надида пештар нашунида афзӯнтар касе ҳаргиз

قد سرو و عذار گل چه خوش بودی اگر بودی

Ҷафое аз ҷафои ту вафое аз вафои ман

چو قد سرو قد من چو روی گلعذار من

Бикаш зорам миндиш аз ҳалоки ман ки ме бошад

سگ او تا شدم تا از سگان کوی او گشتم

Ҷузи ин на матлаби ман ғайр аз ин на муддаои ман

فزون گردید قدر من شد افزون اعتبار من

Ба хӯнам чун кашӣ сӯем нигоҳӣ кун ки дар маҳшар

شدم مستغنی از باغ و بهار و سرو و گل تا شد

Баҳои хӯн нахоҳам аз ту , баси ин хунбҳоии ман

سر کوی تو باغ من گل رویت بهار من

Бадаради ҳиҷри ҷонон чанд [ ва ] то кӣ мубтало бошам

نه تار و تیره از خال و خط دیگر بتان ای بت

Ба ҷони худ ки раҳмӣ кун ба ҷони мубталои ман

بود این روزهای تیره این شب‌های تار من

Барои доғу дардати марҳам ва дармон наме хоҳам

که از زلف پریشان تو و خط سیاه تو

Ки доғати марҳам ман бошаду дардати давои ман

پریشان گشت روز من سیه شد روزگار من

Рафиқи он мондаи вопас аз рФиқонм дар ин водӣ

بود شغلی و کاری هر کسی را و رفیق اما

Ки ғайр аз сояи ман кас набошад дар Фқои ман

ثنای تست شغل من دعای تست کار من