Ҷону дилами рости сад рахна ҳар сӯ

گل خوار بود چو خار بی تو

Зон тири мижгон зон теғи абрӯ

باشد چو خزان بهار بی تو

Барад аз кафами дили тифлӣ чаҳ созам

شادی برد از دل و غم آرد

Ман сусти панҷаи он сахти бозу

سرو و گل لاله زار بی تو

Чашми бади ғайр ёрб набинад

تو گل به کنار کرده بی ما

Он оризи хуби он рӯй некӯ

ما کرده ز گل کنار بی تو

Бурданд аз кафи дайну дили ман

دست تو به خون ما نگارین

Он чашми тарк ва он холи ҳиндӯ

وز خون رخ ما نگار بی تو

Хӯнам чу резӣ дар кӯии худ рез

تا بی تو چرا نمی دهم جان

Кофтади сари ман бар он сари кӯ

هستم ز تو شرمسار بی تو

Икдм набошам икдм набошад

باشد اگر اختیار با من

Бефикр ӯ ман дар фикри ман ӯ

مردن کنم اختیار بی تو

То ҷон сипорад дил барнадорад

چون گل تو عزیز بی رفیقی

Икдми рафиқ аз он сари кӯ

چون خار رفیق خوار بی تو