Омад зи хонаи берун дар дасти ҷоми бода

افکند مرد چنین گر نگه پرفن تو

Тарафи каллаи шикастаи банди қабои кушода

کیست مرد نگه پرفن مردافکن تو

Мастонаи он хиромони ваз ҳар тарафи броҳш

دلربائی نه لباسی است به قد همه کس

Мастии зи дасти рафтаи риндии зи пои фитода

این قبا دوخته خیاط ازل بر تن تو

Ҷони додмш чу дидам ӯро набошад оре

بوی پیراهن یوسف شنود بار دگر

Ошиқ касе ки дидаи ҷонон ва ҷон надода

گر به یعقوب رسد نکهت پیراهن تو

Чун ҳасани он париваш чун ишқи ман балокаш

تو در آغوشی که آئی که ندارد هرگز

Ҳар лаҳза гардад афзӯн ҳар дам шавад зиёда

غیر پیراهن تو راه به پیرامن تو

Зон ғамзаи он чаҳ дидам мурғи дилами надида

چه بود بهره ی گلچین ز تو ای گلبن ناز

Гунҷишки боли баста аз бози пари кушода

که صبا دست تهی می رود از گلشن تو

Савдои сарву гулро бурданд аз сари ман

تا بگردن همه عشق است دلا وادی عشق

Ръноқдони нўхти зиборхони сода

مرو آنجا که بود خون تو بر گردن تو

Карда рафиқи фориғи дил аз парии вуҷӯдам

اگر اینست سخن کس ننهد گوش رفیق

Он лаъибати парии рӯи он моҳи ҳури зода

به سخن گفتن بلبل ز سخن گفتن تو