Ин ҳамаи улфат ба ғайр аз ман ҷудои ин ҳама

آمد ز خانه بیرون در دست جام باده

Ошнои ин ҳамаи ноошнои ин ҳама

طرف کله شکسته بند قبا گشاده

То кӣ аз аҳл вафо бошӣ ҷудо эй бевафо ?

مستانه آن خرامان وز هر طرف براهش

Бо вафодорон нишоед бе вафоеи ин ҳама

مستی ز دست رفته رندی ز پا فتاده

Аз лабаши доим гадоӣ мекунам бӯсӣ ва нест

جان دادمش چو دیدم او را نباشد آری

Ғайри дашномии насибам аз гадои ин ҳама

عاشق کسی که دیده جانان و جان نداده

Май барӣ аз нокасу каси дил ба рӯй хуб ва нест

چون حسن آن پریوش چون عشق من بلاکش

Хуби ҷони ман зи хубони дилрабоеи ин ҳама

هر لحظه گردد افزون هر دم شود زیاده

Ин қадар манимо ба хубони рух ки пеши мардумон

زان غمزه آن چه دیدم مرغ دلم ندیده

Хуш набошад эй парии рӯи худнамоеи ин ҳама

گنجشک بال بسته از باز پر گشاده

Чашмаи нӯши ту беш аз оби ҳайвони ҷони Фзост

سودای سرو و گل را بردند از سر من

Коби ҳайвонро набошад ҷон физойӣ ин ҳама

رعناقدان نوخط زیبارخان ساده

Баси намои лофи вафои пеши сегон ӯ рафиқ

کرده رفیق فارغ دل از پری وجودم

Каз вФокишон буд бади худситоеи ин ҳама

آن لعبت پری رو آن ماه حور زاده