з май ному нишон то ҳаст боқӣ

به لب رسیده مرا جان ز محنت دوری

Ману майхонау миноу соқӣ

فغان ز محنت دوریّ و درد مهجوری

Хушаст аз дасти хубони сафоҳон

زهی ز طره تو تیره عنبر سارا

Май широзӣу ратли ироқӣ

زهی ز چهره تو منفعل گل سوری

Алоҷи талхкомон чун надоранд

ز پرده مست برآ تا کنند زاهد و شیخ

Нкўрўён ба ин ширини мазоқӣ

بدل به جامه مستی لباس مخموری

Ба ғайри ман турои меҳру вафо чанд

طبیب من تو که چون یوسف از تو بس زن و مرد

Буд он доимии ин иттифоқӣ

نجات یافته از رنج پیری و کوری

Чу дар кӯии туам раҳ нест гардад

چه حالتست که از تو نصیب و قسمت من

Муяссар бо туам чун ҳам всоқӣ

همیشه خستگی است و مدام رنجوری

Рафиқ аз фурқати ҷонони азин пас

رفیق را لب میگون و نرگس مستت

Нагӯяд ҷузи ғазалҳои фироқӣ

بود می عنبیّ و شراب انگوری