Ҳайф аз ту ки бо аҳли вафо ёр набошӣ

نگاه دلکش و رفتار دلستان که تو داری

Ёр ҳама бошӣ ва ба мо ёр набошӣ

دلی زهر که شود گم برد گمان که تو داری

Гар ёр набошӣ ту ба мо айб набошад

برابر است به جان خاک آستان که تو داری

Шоҳии ту чаҳ айб ар ба гадо ёр набошӣ

توان کشید به جان ناز پاسبان که تو داری

Меҳрии ту аз он рӯ накунӣ майл ба зарра

برآید از دهنت کام من بیک سخن اما

Моҳии ту аз он рӯ ба гадо ёр набошӣ

سخن چگونه برآید از آن دهان که تو داری

Беёр буд ёри ту зеро ки ту бе меҳр

ندارد از دل گم گشته ام کسی خبر و من

Бо ҳар ки буд бошӣ ва бо ёр набошӣ

ز خنده های نهان دارم این گمان که تو داری

Мисли ту касеро ба ҷаҳон ёр набошад

مکن به خوردن خون خوی ای پسر که ز خردی

Гар бо ҳамаи кас дар ҳамаи ҷо ёр набошӣ

هنوز بوی لبن دارد این دهان که تو داری

Улфати бабр аз халқ агар марди худоӣ

بهای یکدم وصلش هزار جان بود ای دل

То ёр ба халқӣ ба худо ёр набошӣ

ترا ازو چه تمتع به نیم جان که تو داری

Беёр набошӣ чу рафиқ эй дил бе кас

ز خامه ی دو زبان وام کن رفیق زبانی

Гар бо ҳамаи каси баҳри вафо ёр набошӣ

که شرح شوق نمی داند این زبان که تو داری