Ҷавр бо мо мекунӣ то ме кунӣ

برد از دست دلها آورد چون پیش رو دستی

Бо ки кардӣ ончӣ бо мо ме кунӣ

ندارد هیچ کس در بردن دلها چو او دستی

Бо рақибон май ба мино ме кунӣ

دل و جان نالد و بالد به مسجد شیخ و زاهد را

Хӯни дил дар соғар мо ме кунӣ

چو مالد ماه من بر ساعد از بهر وضو دستی

Май намое рӯйу пинҳон май шӯй

کسی کو شد چو من از دست یاری سینه چاک او را

Май барии дилро ва ҳошо ме кунӣ

رفیقی مهربان باید ، که دارد دَردخو  دستی 

Ваъда ӣ қатлам ба фардо то ба чанд

دهد دست آن زمان یارب که بهر عهد نو کردن

намекун имрӯзи ончӣ фардо ме кунӣ

سوی هم ما و جانان آوریم از هر دو سو دستی

Май нишинии чашм бар чашми касон

می گلگون ز دست گلعذاران آرزو دارم

Чашма ӣ чашмам чу дарё ме кунӣ

خداوندا عطا کن بر حصول آرزو دستی

Перам аммогар бҷўӣӣ дар ҷаҳон

به چنگ عشق شیراوژن همان صید ضعیفم من

Ҳамчуи ман кам банда пайдо ме кунӣ

که شیری بُرده باشد در تُهیگاهَش فرو ، دستی

Кас намеҷӯяд дилии баҳри худо

ندارد شکوه ی کم التفاتی بر رفیق از تو،

То бкӣ эй дил худоё ме кунӣ

که از مهر آنچه کم کردستی اندر کین فزودستی