Зоҳид ба ҷурми мастии ишқам , шитоб чист

چشم من، پنهان ز چشم مردمان می‌خواهمت

Ошиқ чу масти гашти гуноҳ ва савоб чист

جان من، در پهلوی دل همچو جان می‌خواهمت

Чун ошиқони бурун з ҳисобанд , пас маро

شاه من روز از خلایق در زمین می‌جویمت

Андеша ӣ ҳисоб ба рӯз ҳисоб чист

ماه من شب از خدای آسمان می‌خواهمت

Ҳар кас ки маҳв рӯй ту бошад ба рӯзу шаб

گر درست است این که دارد دل خبر از دل چرا

Кӣ огаҳаст моҳ чаҳ ва офтоб чист

ترک من کردی تو و من همچنان می‌خواهمت

Соқии мадаи шароб ки аз чашми масти ту

در گلستان جهان ای سرو باغ زندگی

Мастами ман ончунон ки надонам шароб чист

خرم و شاداب و آزاد و جوان می‌خواهمت

Як бӯса беш нест саволи ман аз дарат

تا نیفتد چشم بد بر عارض نیکوی تو

Бо ман ба талхӣ аз лаби ширин ҷавоб чист

چون پری از دیده‌ی مردم نهان می‌خواهمت

Бурдор парда аз рухи худ моҳи ман касе

تو چو من داری بسی کس زان نمی‌خواهی مرا

Чун тоб дидан ту надорад ниқоб чист

من ندارم هیچ کس غیر تو زان می‌خواهمت

Соғар ба азм тавба манеҳ бар замин , рафиқ

چند باشد از تو روز و روزگار ما سیاه

Дар фасли гули зи бода ӣ ноб иҷтиноб чист

با رفیق ای ماه چندی مهربان می‌خواهمت