Чаҳ бошадгар турои вайрона ӣ ман хона Эй бошад

کی به حسن آن که پریچهره و مهوش باشد

Ту ганҷии ганҷро ҷои гӯша ӣ вайрона Эй бошад

چو تو دلخواه بود یا چو تو دلکش باشد

Набошад базми ту ҷои ман девонаи ҷои ман

توئی آن تازه خط امروز که از رشک به خون

Ба кунҷи гулханӣ ё гӯша ӣ вайрона Эй бошад

چهره ی لاله رخان از تو منقش باشد

зи пои андоздми андӯҳи даврон гарна як соъат

کارم از کاکل تو تا بکی آشفته شود

Ба дастами шишае ё бар кафами паймона Эй бошад

حالم از زلف تو تا چند مشوش باشد

Набошад ошногар бо ман он бегона вааш , беҳтар

تا کی از اشکم و تا چند ز آهم شب و روز

Ки шаб бо ошнои рӯз бо бегона Эй бошад

دیده پر آب بود، سینه پر آتش باشد

Куҷо монад ниҳони рози ман расво агар аз ман

سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشم

Ба ҳар сӯи қиссае ва ҳар тарафи афсона Эй бошад

کانچه از دست تو آید به سرم خوش باشد

Макун манъами бкўии он парӣ , гар бошам ошуфта

نرسد گر به عنان فرست دست رفیق

Ки дар ҳар ҷои прирўӣӣ буд девона Эй бошад

سرش این بس که ترا بر سم ابرش باشد