На худ бо ман ҷафои он бевафо кард

با غیر یار ترسم اگر یار من شود

Ки бо ҳаркас вафо кардам ҷафо кард

پیمانه نوش گردد و پیمان شکن شود

Куҷои бегона бо бегонаи ин ҷавр

گر رفته رفته می شود آن نازنین چنین

Кунад кони ошно бо ошно кард

بی شک بلا و فتنه ی هر مرد و زن شود

Набандад ҳеҷ каси зини пас ба ӯ дил

یارب روا مدار که از جور محتسب

Ба ҷон ман бигӯямгар чҳо кард

دارالسرور میکده بیت الحزن شود

Ба теғи ҷаври хӯнам бе гунаҳи рехт

با مدعی ترا به سخن هر که دید گفت

На шарм аз халқ ва на хавф аз худо кард

حیف از پری که هم نفس اهرمن شود

Ҷафои байни кони табиат бевафо чун

قدر رفیق عزیز نداند هزار حیف

Ба дарду доғи хешам мубтало кард

آن گل که عنقریب قرین زغن شود