Чаҳ май дар ҷоми ман пер Муғон кард

نه خود با من جفا آن بی وفا کرد

Ки дар перонаи сари бозам ҷавон кард

که با هرکس وفا کردم جفا کرد

На дарбонами ҷудо зон остон кард

کجا بیگانه با بیگانه این جور

Ҷудо зон остонам осмон кард

کند کان آشنا با آشنا کرد

Гумони бад ба ман он бе вафои барад

نبندد هیچ کس زین پس به او دل

Марои он бевафо чун худ гумон кард

به جان من بگویم گر چها کرد

Дамии кони рашки сарву ғайрати гул

به تیغ جور خونم بی گنه ریخت

Ба азми сайри ҷо дар гулистон кард

نه شرم از خلق و نه خوف از خدا کرد

Чу булбули гул аз он рухи нолаи бардошт

جفا بین کان طبیعت بی وفا چون

Чу қамарии сарв аз он қомат фиғон кард

به درد و داغ خویشم مبتلا کرد

Ҳазорон рӯз шаб кардӣ ба ағёр

نه داغم را نمود از مرهمی به

Шабии ҳам рӯз бо мо метавон кард

نه دردم را به درمانی دوا کرد

Мазан бар мо ба риндии таънае шайх

جدا گردد رفیق از یار هر کس

Туро ҳар каси чунин , моро чунон кард

من و یار مرا از هم جدا کرد