Ҳар ки як лаҳзаи ҳадиси ғами ман гӯш кунад

مرا به باده کشی کاش آنکه عیب کند

Ҳар ҳадисӣ ки шунидааст фаромӯш кунад

رود به میکده تا سیر سر غیب کند

Ки дарорад ба назари сарви чаманро дигар

جوان کند می گلرنگ پیر را چه عجب

Ҳар ки назора ӣ он сарв қбопўш кунад

از آنکه توبه ز می در زمان شیب کند

То ба кӣ дардисар ақл кунам соқии кӯ

به محفلی که تو ساقی شوی نمی دانم

Ки ба як ҷуръаи маро бе худ ва мадҳуш кунад

که اجتناب ز صهبا چسان صهیب کند

Ёдаш ояд ман хӯни ҷигари нӯш эй кош

به گلشنی که گریبان جامه باز کنی

Дар бар ғайр чу биншинад ва менӯш кунад

ز انفعال تو گل سر فرو بجیب کند

То ба кӣ аз туами оғӯш тиҳӣ бошаду ғайр

رفیق، شک برد از دل شراب، اهل یقین

Бо ту эй сарви равони даст дар оғӯш кунад

نباشد آنکه در این نکته شک و ریب کند