зи кӯии ёр ба ман зон хабар наме ояд

غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کند

Ки ҳар ки меравад онҷо дигар наме ояд

سرو نمی خرامد و غنچه سخن نمی کند

Мада ба рӯз дигар ваъда ӣ висолу Марв

بیش ز من به یار نو مهر کند که از وفا

Ки бе ту сабри зи ман ин қадар наме ояд

یار نو آنچه می کند یار کهن نمی کند

Ба кори ошиқӣ эй айб ҷӯ макун айбам

دعوی دوستی به من دارد و می کشد مرا

Ки ғайр аз ин ҳунар аз ман ҳунар наме ояд

می کند آنچه او به من دشمن من نمی کند

Фиғони зи сахтии он дил ки нарм кардан он

به بودم ز جان بسی یاد تو کانچه یاد تو

зи нола ӣ шабу оҳ саҳар наме ояд

با دل خسته می کند روح به تن نمی کند

Ба ин ҷамол касеро ки дар назари ое

صید ضعیفم و بود ناله نه از ضعیفیم

Ҷамоли меҳру мааш дар назар наме ояд

نالم از آن که صیدم آن صیدفکن نمی کند

Дар ин чамани манам он боғбон ки прўрдм

ترک وطن نمی کند دل به بهشت، وین عجب

Ҳазор нахл ва яке зон ба бар наме ояд

کز سوی کوی او دلم میل وطن نمی کند

намешавад зи ту коми дилаши раво аммо

گوش کند به کوی او هر که رفیق ناله ام

Рафиқ бо дили худком барнаме ояд

گوش دگر به ناله ی مرغ چمن نمی کند