Хушо касе ки кабобу шароб бо ту хӯрд

آنچنان از تب عشق تو تنم می‌سوزد

Шароб бо ту банушад кабоб бо ту хӯрд

که ز تاب تب تن پیرهنم می‌سوزد

Шавад ба зоиқа чун шаҳди ноби ширинаш

شعله‌خویی زده در جان من آتش که اگر

Агар касе ба мисли заҳри ноб бо ту хӯрд

برمش نام، زبان در دهنم می‌سوزد

Ба рӯзи маҳшари зи мастӣ магар шавад бедор

تا مرا ز آتش غیرت بگدازد با غیر

Шабии шароб касе гар бихоб бо ту хӯрд

می‌کند گرمی و در انجمنم می‌سوزد

Тамом умр хӯрд бе ту хӯни дили рӯзӣ

قصهٔ لیلی و شیرین شنوم چون جایی

Ба умри хеш ҳар онкўи шароб бо ту хӯрд

درد مجنون و غم کوهکنم می‌سوزد

Шароб бо ту хӯрд чанд муддаӣ ёрб

در هوای گل رویش چو به گلگشت چمن

Дигар маҳоли наёбад ки об бо ту хӯрд

می‌روم نالهٔ مرغ چمنم می‌سوزد

Ту оннигор масеҳои дамӣ ки ме хоҳад

می‌شود شمع سراپردهٔ اغیار ز رشک

Масеҳ аз қадаҳи офтоб бо ту хӯрд

همچو پروانه به هر انجمنم می‌سوزد

зи ҳавли рӯзи ҳисобаш буд рафиқ чаҳ бок

طُرفه حالی‌ست رفیق این که چو پروانه و شمع

Агар шабии қадаҳ беҳисоб бо ту хӯрд

یار با خویش به یک پیرهنم می‌سوزد