Расед номае аз ҳазрати вафоу шакуфтам

رسید نامه ای از حضرت وفا و شکفتم

Чу бенаво ки расад ногҳши зи ғайби нўоӣӣ

چو بینوا که رسد ناگهش ز غیب نوائی

Тамоми заҳри шикояти ниҳон ба шукри шукрӣ

تمام زهر شکایت نهان به شکر شکری

Ҳамаи маъонии нафрини аён ба лафзи дъоӣӣ

همه معانی نفرین عیان به لفظ دعائی

з бевФоӣӣ ман карда шиквау дили худ ро

ز بی وفائی من کرده شکوه و دل خود را

зи роҳу расм вафо карда хуш ба исми вФоӣӣ

ز راه و رسم وفا کرده خوش به اسم وفائی

Ба ҷо на аҳли вафо бо рафиқи ин гилаи дорӣ

به جا نه اهل وفا با رفیق این گله داری

Вале бар ин гила дорад зиҳии ҷавоби бҷоӣӣ

ولی بر این گله دارد زهی جواب بجائی

Ки ҳаст шарти вафогар рафиқи даргау бега

که هست شرط وفا گر رفیق درگه و بیگه

з рӯй лутф бипурсӣ зи роҳи меҳри броӣӣ

ز روی لطف بپرسی ز راه مهر برآئی

Бигӯямаш ҳама бошад агар ба расми таъоруф

بگویمش همه باشد اگر به رسم تعارف

Чаҳ мекунӣ ба чаҳ корӣ чаҳ май хурии бкҷоӣӣ

چه می کنی به چه کاری چه می خوری بکجائی

На он ки ҳар пас солӣ чу бингаряш бгўӣӣ

نه آن که هر پس سالی چو بنگریش بگوئی

Чу мнъмӣ ба фақирӣ чу хусравӣ ба гдоӣӣ

چو منعمی به فقیری چو خسروی به گدائی

Бихону даъвати мо вақти вақт аз чаҳ нпўӣӣ

بخوان و دعوت ما وقت وقت از چه نپوئی

Ба базми суҳбати он гоҳи гоҳ аз чаҳ нпоӣӣ

به بزم صحبت آن گاه گاه از چه نپائی

Нахонда нест сӯии хона ӣ худои раҳ ва бингар

نخوانده نیست سوی خانه ی خدا ره و بنگر

Чаҳ ҳарфҳо ба хдоӣист то ба хонаи хдоӣӣ

چه حرفها به خدائیست تا به خانه خدائی