Кунҷ ғам ҳаст агар базм тараб ҷоем нест

کنج غم هست اگر بزم طرب جایم نیست

Ҳаст хӯни дил агар бода ба миноем нест

هست خون دل اگر باده به مینایم نیست

Ба саропои ту эй сарви сеӣ қомати ман

به سراپای تو ای سرو سهی قامت من

Каз ту фориғи сари мӯе ба саропоем нест

کز تو فارغ سر مویی به سراپایم نیست

Ту тмошогаҳи халқӣ ва ман аз бодаи шавқ

تو تماشاگه خلقی و من از باده شوق

Мастам онгуна ки ёрои тамошоем нест

مستم آنگونه که یارای تماشایم نیست

Чаҳ насибӣаст каз он чашма нўшинм ҳаст ?

چه نصیبی است کز آن چشمه نوشینم هست؟

Чаҳ балоеаст каз он қомат ва болоем нест

چه بلایی است کز آن قامت و بالایم نیست

Гавҳарӣ нест ба бозори адаби вар на раҳе

گوهری نیست به بازار ادب ور نه رهی

Домани дарё чун табъ гҳрзоим нест

دامن دریا چون طبع گهرزایم نیست