Чу ман зи сӯзи ғамати ҷони кас наме сӯзад

چو من ز سوز غمت جان کس نمی‌سوزد

Ки ишқи хирмани аҳли ҳавас наме сӯзад

که عشق خرمن اهل هوس نمی‌سوزد

Дар оташами ман ва ин мушти устихон бар ҷост

در آتشم من و این مشت استخوان بر جاست

Аҷаб ки синаи зи сӯзи нафас наме сӯзад

عجب که سینه ز سوز نفس نمی‌سوزد

зи доғу дарди ҷудои куҷои хабари дорӣ ?

ز داغ و درد جدایی کجا خبر داری؟

Туро ки дил ба фиғони ҷарас наме сӯзад

تو را که دل به فغان جرس نمی‌سوزد

зи бас ки доғ ту дорам чу лола бар дили танг

ز بس که داغ تو دارم چو لاله بر دل تنگ

Дилам ба ҳоли дили ҳечкас наме сӯзад

دلم به حال دل هیچکس نمی‌سوزد

Ба ҷузи ман ва ту ки дар пои дӯст сӯхта ем

به جز من و تو که در پای دوست سوخته‌ایم

Раҳеи зи оташи гул ; хору хас наме сӯзад

رهی ز آتش گل؛ خار و خس نمی‌سوزد