То бар омад субҳ перӣ поем аз рафтор монад
تا بر آمد صبح پیری پایم از رفتار ماند
Кист то баргирад ва дар сояи токами барад
کیست تا برگیرد و در سایه تاکم برد
Зарраам савдои васли офтобам дар сар аст
ذرهام سودای وصل آفتابم در سر است
Боли ҳиммат май гушойам то бар афлоками барад
بال همت میگشایم تا بر افلاکم برد