Масъӯд ки ёфт ъзу ҷоҳ аз Лоҳур

مسعود که یافت عز و جاه از لاهور

Тобед чу нури субҳгоҳ аз Лоҳур

تابید چو نور صبحگاه از لاهور

Солори суханварон ба тозӣ ва дарӣ аст

سالار سخنوران به تازی و دری است

Хоҳ аз Ҳамадон бошаду хоҳ аз Лоҳур

خواه از همدان باشد و خواه از لاهور