Ало , раҳгузар , каз роҳи ёрӣ

الا ای رهگذر کز راهِ یاری

Қадам бар турбати мо , май гузорӣ

قدم بر تُربَتِ ما می‌گذاری

Дар ӣнҷо , шоирии ғамнок хуфта аст

در اینجا شاعری غمناک خفته است

Раҳе дар синаи ин хок хуфта аст

رهی در سینهٔ این خاک خفته است

Фурӯи хуфта чу гул , бо синаи чок

فرو خفته چو گل، با سینهٔ چاک

Фурӯзони оташӣ , дар синаи хок

فروزان آتشی در سینهٔ خاک

Бунаи марҳами зи ашкии доғи мо ро

بنه مرهم ز اشکی داغ ما را

Бизан обӣ бар ин оташ , худо ро

بزن آبی بر این آتش خدا را

Ба шабҳо , шамъи базми афрӯз будем

به شب‌ها شمع بزم‌افروز بودیم

Ки аз равшандилӣ , чун рӯз будем

که از روشندلی چون روز بودیم

Кунун шамъ мазорӣ нест мо ро

کنون شمع مزاری نیست ما را

Чароғи шом торӣ нест мо ро

چراغ شام تاری نیست ما را

Суроғӣ кун зи ҷони дарднокӣ

سراغی کن ز جان دردناکی

Барафкан пуртӯй , бар тираи хокӣ

برافکن پرتوی بر تیره خاکی

зи сӯзи сина , бо мо ҳамраҳе кун

ز سوز سینه با ما همرهی کن

Чу бинии ошиқӣ , ёд раҳе кун

چو بینی عاشقی، یاد رهی کن