Надонам кони маи номеҳрбон , ёдам кунад ё на

ندانم کان مه نامهربان، یادم کند یا نه

Фиреби ангези ман , бо ваъдае шодам кунад ё на

فریب‌انگیز من، با وعده‌ای شادم کند یا نه

Харобами ончунон , каз бодаи ҳам таскин наме ёбам

خرابم آنچنان، کز باده هم تسکین نمی‌یابم

Лаб гармӣ шавад пайдо , ки ободам кунад ё на

لب گرمی شود پیدا، که آبادم کند یا نه

Сабо аз ман паёмии даҳ , ба он сайёди сангини дил

صبا از من پیامی ده، به آن صیاد سنگین دل

Ки то гул дар чаман боқӣаст , озодам кунад ё на

که تا گل در چمن باقی است، آزادم کند یا نه

Ман аз ёди азизон , як нафаси ғофили ним аммо

من از یاد عزیزان، یک نفس غافل نیم اما

намедонам ки баъд аз ин , касе ёдам кунад ё на

نمی‌دانم که بعد از این، کسی یادم کند یا نه

Раҳе , аз нолаам хӯн мечакад аммо наме донам

رهی، از ناله‌ام خون می‌چکد اما نمی‌دانم

Ки он бидодгар , гӯшӣ ба фарёдам кунад ё на

که آن بیدادگر، گوشی به فریادم کند یا نه

Хониш
въдҳ хлоф — ъндлӣб