Азм видоъ кард ҷавонӣ ба рӯстоӣ

عزم وداع کرد جوانی به روستای

Дар тираи шомӣ аз бар хуршеди талъатӣ

در تیره شامی از بر خورشید طلعتی

Табъи ҳавои дижами баду чарх аз фарози абр

طبع هوا دژم بد و چرخ از فراز ابر

Ҳамчун ҳубоб дар дили дарёии зулматӣ

همچون حباب در دل دریای ظلمتی

Зан гуфт бо ҷавон ки аз ин абри фитнаи зой

زن گفت با جوان که از این ابر فتنه زای

Тарсам расад ба гулбуни ҳасани ту офатӣ

ترسم رسد به گلبن حسن تو آفتی

Дар ин шаби сияҳ ки фурӯи мурдаи шамъи моҳ

در این شب سیه که فرو مرده شمع ماه

эй маи чароғи кулба ман бош соъатӣ

ای مه چراغ کلبه من باش ساعتی

Лекини ҷавони зи ҷунбиш тӯфон надошт бок

لیکن جوان ز جنبش طوفان نداشت باک

Дарёдилони з мавҷ надоранд даҳшатӣ

دریادلان ز موج ندارند دهشتی

Бархест то буруни бунаади пои зони сарой

برخاست تا برون بنهد پای زآن سرای

Ковро дигар набӯд маҷоли иқоматӣ

کاو را دگر نبود مجال اقامتی

Сарви равон чу азми ҷавон устувор дид

سرو روان چو عزم جوان استوار دید

Афрохт қоматӣ ки аён шуд қиёматӣ

افراخت قامتی که عیان شد قیامتی

Бар чеҳр ёр дӯхт ба ҳасрати ду чашми хеш

بر چهر یار دوخت به حسرت دو چشم خویش

Чун муфлиси гурусна ба хон зиёфатӣ

چون مفلس گرسنه به خوان ضیافتی

Бо як нигоҳ кард баёни шарҳи иштиёқ

با یک نگاه کرد بیان شرح اشتیاق

Беонкӣ аз забони бикашади бори миннатӣ

بی آنکه از زبان بکشد بار منتی

Чун гавҳарӣ ки ғлтд бар сафҳае зи сим

چون گوهری که غلتد بر صفحه‌ای ز سیم

Ғалтон ба симгуни рухи ваии ашки ҳасратӣ

غلتان به سیمگون رخ وی اشک حسرتی

Зони қатра сиришк форуманд пои мард

زآن قطره سرشک فروماند پای مرد

Яксар з даст рафтгараш буд тоқатӣ

یکسر ز دست رفت گرش بود طاقتی

Оташ фитод дар дилаш аз оби чашми дӯст

آتش فتاد در دلش از آب چشم دوست

Гуфтӣ миёни оташ ва обаст улфатӣ

گفتی میان آتش و آب است الفتی

Ин турфаи байн ки сайли хурушон дар ӯ надошт

این طرفه بین که سیل خروشان در او نداشت

Чандон асар ки қатраи ашки муҳаббатӣ

چندان اثر که قطرهٔ اشک محبتی