Сайли ошӯб , равони гашт ба кошонаи мо

سیل آشوب، روان گشت به کاشانه ما

Сӯхт аз оташи бедодгарии хонаи мо

سوخت از آتش بیدادگری خانه ما

Оҳ аз он сўдпрстон ки з бе инсофӣ

آه از آن سودپرستان که ز بی‌انصافی

Талаби ганҷи намоянди зи вайронаи мо

طلب گنج نمایند ز ویرانه ما

НорФиқон , ивази музд ба мо заҷр диҳанд

نارفیقان، عوض مزد به ما زجر دهند

Гарчи хами гашти зи бори руфақо ! шонаи мо

گرچه خم گشت ز بار رفقا! شانه ما

Дӯсти хӯни дил мо хӯрд ба ҷой май ноб

دوست خون دل ما خورد به جای می ناب

Дар ивази заҳри балои рехт ба паймонаи мо

در عوض زهر بلا ریخت به پیمانه ما

Дар раҳи ишқи ватан аз сару ҷон хостаҳ ем

در ره عشق وطن از سر و جان خاسته‌ایم

То дар ин раҳ чаҳ кунад ҳиммати мардонаи мо

تا در این ره چه کند همت مردانه ما

Шарафи хонаи худгар ту ва ман ҳифз кунем

شرف‌خانه خود گر تو و من حفظ کنیم

Нашавад хонаи бегонаи шарафи хонаи мо

نشود خانه بیگانه شرف‌خانه ما

Қад илм кун ба сарафрозӣу мардӣ чун шер

قد علم کن به سرافرازی و مردی چون شیر

Варна ъшрткдаҳ хирс шавад лонаи мо

ورنه عشرتکده خرس شود لانه ما